Calvary, 2014, John Michael McDonagh

Στο ειδυλλιακό, παραθαλάσσιο χωριό της περιοχής Sligo της Ιρλανδίας, κάθε κάτοικος φαίνεται να έχει μαριναριστεί σε ένα μείγμα μιζέριας και αυτολύπησης για τόσο καιρό που πια αδυνατεί να έρθει σε ουσιαστική επαφή με τον συνάνθρωπο. Οι ηθικές ατέλειες των χαρακτήρων έχουν νομιμοποιηθεί μέσα σε αυτήν την κοινότητα, επιτρέποντας συμπεριφορές  που προβληματίζουν και άλλοτε σοκάρουν. Ο άθλιος ντόπιος πλούσιος, η αυτοκαταστροφική σύζυγος του καταστροφικού χασάπη, ο αποστασιοποιημένος εραστής της, ο κυνικός γιατρός, ο ανίδεος καινούριος παππάς, ο ακοινώνητος νεαρός που θέλει να καταταγεί στο στρατό, ο ισοβίτης serial killer που ζητά συγχώρεση, ο προκλητικός εραστής του αστυνόμου, όλοι είναι εγκλωβισμένοι στα προσωπικά τους αδιέξοδα, ανίκανοι να δεχτούν τη βοήθεια που ο βασανισμένος πρωταγωνιστής μας Father James (Brendan Gleeson) απλόχερα προσφέρει. Στον αντίποδα, ίσως ο μοναδικός του φίλος, ο ηλικιωμένος συγγραφέας, ο τελευταίος μιας εποχής που οι άνθρωποι είχαν ενδιαφέροντα, μέσα σε αυτά και η ανθρώπινη φύση, και η νεαρή Γαλλίδα χήρα, ο μόνος άλλος συγκροτημένος χαρακτήρας που καθόλου τυχαία δεν έχει κανέναν δεσμό με αυτόν τον ανεμοδαρμένο τόπο.

Η ταινία ξεκινά με ένα κοντινό πλάνο του Father James στο εξομολογητήριο. Στο διπλανό κουβούκλιο, ένας άντρας του περιγράφει τις σεξουαλικές κακοποιήσεις που είχε υποστεί επί σειρά ετών όταν ήταν παιδί, από τον τότε παππά της ενορίας ο οποίος έχει, εντωμεταξύ, πεθάνει. Ο άγνωστος άντρας θεωρεί ότι η εκτέλεση ενός ένοχου κληρικού δεν θα κλονίσει την καθολική εκκλησία κι έτσι ενημερώνει τον καλό Father James ότι έχει μία εβδομάδα να τακτοποιήσει τις υποθέσεις του και του δίνει ραντεβού την επόμενη Κυριακή στην παραλία για να τον σκοτώσει. Στην εβδομάδα που ακολουθεί παρακολουθούμε τον Father James να προσπαθεί να καθοδηγήσει, να συμβουλεύσει και να φροντίσει το εξαιρετικά προβληματικό ποίμνιό του καθώς και την κόρη του Fiona που τον επισκέπτεται μετά από μια απόπειρα αυτοκτονίας. Παράλληλα, ο ίδιος σταδιακά καταρρέει.  

Από την αρχή της ταινίας, ο Father James ισχυρίζεται πως γνωρίζει την ταυτότητα του μελλοντικού εκτελεστή του. Για εμάς που δεν το γνωρίζουμε, όλοι οι άντρες είναι ύποπτοι, όλοι εξίσου ικανοί για σκοτεινές πράξεις. Το Calvary, που σημαίνει Γολγοθάς, αποτελεί μια ελεγεία πάνω στο καλό και το κακό, την αυτοθυσία και τη λύτρωση, ενώ εκμεταλλεύεται πλήρως τους παραλληλισμούς με τη σταύρωση του Χριστού και γιατί όχι, την καταδίκη του Σωκράτη. Ωστόσο, διέπεται από ένα εξαιρετικής ποιότητας μαύρο, κατάμαυρο χιούμορ, που όχι μόνο σώζει την ταινία από τον κίνδυνο της υπερδραματοποίησης, αλλά την εξυψώνει πάνω από την πλειονότητα των ταινιών που πραγματεύονται παρόμοια θέματα.

Στην ταινία παρελαύνουν αγαπημένοι Ιρλανδοί ηθοποιοί όπως ο Aidan Gillen, o γοητευτικός Stuart στο Queer As Folk, ο Dylan Moran, o Bernard ο μισάνθρωπος ιδιοκτήτης του Black Books, ο γλυκουλένιος Chris O'Dowd από το Bridesmaids, ο οποίος όντως κατάγεται από το Sligo και του οποίου ίσως και να είναι ο πρώτος μη κωμικός ρόλος.

 

Δείτε την, αν όχι για όλα τα παραπάνω, για την υπέροχη φωτογραφία, για τον ρυθμό, για τα τοπία. Αν σας ενδιαφέρει η σχέση της καθολικής εκκλησίας με τη σεξουαλική κακοποίηση ανηλίκων, δύo ντοκιμαντέρ ξεχωρίζουν, το κινηματογραφικό Deliver Us From Evil, της Amy Berg και το τηλεοπτικό Sex Crimes of the Vatican, και τα δύο παραγωγές του 2006. Αν αυτό που σας κεντρίζει το ενδιαφέρον είναι  θέματα πίστης, αυτοθυσίας και συγχώρεσης, θα βρείτε υλικό και από τις δύο πλευρές του Ατλαντικού: το βαθειά συγκινητικό Au Hasard Balthazar (1966) του Robert Bresson, το επικίνδυνο για την ψυχική σας ισορροπία  Breaking The Waves (1996) του Lars von Trier, το γεμάτο αγωνία Le Fils, (2002) των αδερφών Dardenne, το αλληγορικό Jésus De Montréal (1989) του Denys Arcand, το σκληρό Bad Lieutenant (1992) του Abel Ferrara, το πολύ επιτυχημένο Dead Man Walking (1995) του Tim Robbins και το πασίγνωστο σε εμάς The Last Temptation Of Christ (1988) του Martin Scorsese.