The Vicious Kind, 2009, Lee Toland Krieger

Ο νεαρός - και παρθένος - Peter καλεί την Emma, την καινούρια του κοπελιά από το πανεπιστήμιο, να περάσουν μαζί την Ημέρα των Ευχαριστιών στο σπίτι του πατέρα του, Donald. Τα τραίνα δε λειτουργούν λόγω κακοκαιρίας και τις μεταφορές του ζεύγους αναλαμβάνει ο μεγάλος αδερφός, Caleb. O Caleb είναι ένα ερείπιο, ένα ζωντανό μνημείο συναισθηματικού πόνου και, συνεπώς, ο κεντρικός χαρακτήρας της ταινίας του Lee Toland Krieger, που έκανε πρεμιέρα στο Sundance Festival του 2009.  

Ο Caleb, πληγωμένος από την προδοσία της επί χρόνων συντρόφου του που οδήγησε και στον χωρισμό τους, έχει χάσει κάθε ίχνος συμπόνιας για τους άλλους ανθρώπους και πρωτίστως για τον ίδιο του τον εαυτό. Καπνίζει αρειμανίως, έχει να κοιμηθεί μια εβδομάδα και κάνει ό, τι μπορεί για να γίνει ανυπόφορος στους άλλους. Επηρεασμένος από την προσωπική του ζωή, προσπαθεί να πείσει τον ρομαντικό και ερωτευμένο αδερφό του ότι όλες οι γυναίκες, ανεξαιρέτως, είναι πουτάνες, ελπίζοντας έτσι να τον προστατεύσει από τον πόνο που, αναπόφευκτα, θα του προκαλέσει η Emma. Η κακομοίρα η Emma, που έφυγε από τους αλκοολικούς γονείς της και βρέθηκε για ένα διήμερο με μια οικογένεια γεμάτη μυστικά κι απωθημένα, προσπαθεί να είναι γλυκιά και κοινωνική μέχρι που οι επιθέσεις του Caleb ξεπερνούν τα όρια, βγάζοντας στην επιφάνεια και την πολύ έντονη ερωτική του επιθυμία για εκείνη.     

Το The Vicious Kind αποτελείται από μια σειρά συνευρέσεων που ενώ καταλήγουν πολύ άβολα για τους περισσότερους εμπλεκόμενους, έχουν όμως να προσφέρουν στον θεατή σκηνές που δύσκολα ξεχνιούνται. Και αυτό διότι ο θεατής, ασφαλής από τον κυνισμό και το επιθετικό περιβάλλον της ταινίας, έχει την πολυτέλεια να διακρίνει και να απολαύσει απενοχοποιημένος τα χιουμοριστικά της στοιχεία. Όπως για παράδειγμα τη σκηνή όπου ο Caleb φωτογραφίζει τον εαυτό του να κάνει σεξ με την ιερόδουλη της περιοχής και στέλνει τις φωτογραφίες στην πρώην του. (Ακούγεται αστείο, αλλά μη σας μπαίνουν ιδέες, κάποια πράγματα είναι καλό να γίνονται μόνο σε ταινίες.)

Υπάρχει μια παράδοση στον αμερικανικό κινηματογράφο να χρησιμοποιείται η αργία της Ημέρας των Ευχαριστιών (ξέρετε, αυτή η γιορτή που μαζεύεται όλη η οικογένεια, τρώνε γαλοπούλα και τσακώνονται μεταξύ τους) σαν μια αρένα όπου όλα τα καταπιεσμένα συναισθήματα βγαίνουν στην επιφάνεια, όλοι οι χαρακτήρες βρίσκουν αφορμές για συγκρούσεις και από μετρίως έως καλά κρυμμένα μυστικά αποκαλύπτονται. Το The Vicious Kind είναι ένα από τα πιο απολαυστικά δείγματα αυτής της παράδοσης με επιπρόσθετο bonus την ερμηνεία του Adam Scott. Ακολουθούν το Pieces of April (Peter Hedges, 2003) με μια ασυνήθιστα τσαλακωμένη Katie Holmes, το Home for the Holidays (Jodie Foster, 1995) με την ένοχη απόλαυση ενός τριαντάχρονου Robert Downy Jr και το What’s Cooking? (Gurinder Chadha, 2000), για να νιώσετε καλύτερα για τη δική σας οικογενειακή κατάσταση και να μάθετε και πέντε πράγματα για άλλες κουλτούρες.